Nie chcę za kilka lat pomyśleć jak K., że przegrałam własne życie. Niby tyle jeszcze przede mną, ale jak pisała Judy Budnitz o zmianie - człowiek myśli, że jeszcze szmat życia przed nim, zdąży zmienić tyle rzeczy. A on? Zapętla się w obowiązki, chodzi w kółko i ryje korytarze, którymi niepostrzeżenie idzie ku śmierci i już nie ma czasu na zmiany, bo korytarze są zbyt głębokie, a on nie ma już szans z nich wyjść...

Nie przegram, nie mogę...